Op 19 februari 2010 beslist de rechtbank van Chartres dat de beslissing tot collectief ontslag wordt geschorst en de werknemers terug aan het werk moeten worden gezet, onder verbeurte van een dwangsom van 25.000 EUR.

In een beschikking in kort geding van 19 februari 2010 leidt de rechtbank van Chartres vooreerst uit de feiten af dat de directie van Philips niet voldoende gedetailleerde informatie had verschaft aan de werknemersvertegenwoordigers. De ondernemingsraad kon bijgevolg geen advies uitvaardigen met kennis van zaken. De informatie- en consultatieprocedure dient herbegonnen te worden. Concreet dienen alle aspecten van de verschillende productielijnen en met betrekking tot de financiële situatie van de gehele onderneming Philips (wereldwijd) dienen bekendgemaakt te worden om de pertinentie van het collectief ontslag te kunnen beoordelen.

De sluiting van de fabriek en het verbod om de terreinen te betreden worden door de rechter als een feitelijkheid omschreven aan dewelke onmiddellijk een einde dient gesteld te worden. Concreet dienen het project tot collectief ontslag opgeschort te worden (25.000 euro dwangsom per dag), in afwachting van een betere informatie die aan de ondernemingsraad dient gegeven te worden, de werknemers dienen terug aan het werk te kunnen (25.000 euro dwangsom), Philips wordt verplicht om de ondernemingsraad te informeren en te consulteren over de beslissing om de onderneming tijdelijk te sluiten, de werknemers vrij te stellen van hun werk en hen te verbieden op het terrein te komen, in afwachting van hun ontslagbrief (25.000 euro dwangsom), de leden van de ondernemingsraad dienen ook vrije toegang te hebben tot de terreinen en moeten er vrij kunnen bewegen (25.000 euro dwangsom), tenslotte wordt Philips verplicht om alle contractuele relaties te hernemen (25.000 euro dwangsom).

We signaleren deze beslissing omdat ze verder gaat dan wij in België kennen.

In België is het zo dat:

• de rechtbank zelden toekomt aan een inhoudelijke beoordeling van de informatie- en consultatieprocedure. De reden hiervoor is dat de wet-Renault weliswaar bepaalt dat de werkgever informatie dient te verstrekken, maar veel minder welke informatie dat moet zijn;
• de rechtbank in arbeidsverhoudingen moeilijk een dwangsom kan opleggen. Ook dit heeft een wettelijke basis. In het Gerechtelijk Wetboek is opgenomen dat een dwangsom niet mogelijk is ter nakoming van de arbeidsovereenkomst.

Dat het anders kan, blijkt uit deze beslissing van de overburen.

Het besluit is dus tweeërlei:

• In Frankrijk oefent de rechter dus een veel meer inhoudelijke controle uit van het collectief ontslag.
• In Frankrijk is het mogelijk dat het afdwingen van verplichtingen kracht wordt bijgezet door een dwangsom.