WELZIJN OP HET WERK: (N)IEMAND VERANTWOORDELIJK? EEN KRITISCHE EVALUATIE VAN VIJFTIEN JAAR WELZIJNSWET.
Programma

Wie in een callcenter de telefoon twaalf seconden laat rinkelen riskeert te worden ontslagen. Duizenden repetitieve handelingen maken de rug kapot. Toenemende prestatiedruk leidt tot burn-out, chronisch vermoeidheidssyndroom, spier- en gewrichtspijnen, pesten op het werk, depressie en soms tot zelfmoord. Moderne arbeidsomstandigheden en de gezondheid van werknemers botsen meer dan eens.

De Belgische wetgever besliste in 1996 om de gedetailleerde regelingen over de gezondheid en veiligheid op de werkvloer achter zich te laten en de zorg voor het integraal welzijnsbeleid in handen van de werkgever te leggen. Op het colloquium wordt deze regelgeving na vijftien jaar toepassing kritisch doorgelicht. 30.000 bedrijven in ons land hebben nog geen preventieplan: werkt preventie wel zoals vooropgesteld? Welke rol spelen de comités preventie en bescherming op het werk, de interne en externe preventiediensten, de inspectiediensten en de arbeidsauditoraten? En wat als het misloopt: is er iemand aansprakelijk?  Zowel het burgerrechtelijke als strafrechtelijke luik komen uitgebreid aan bod.

Op dit colloquium gaan we na welke juridische middelen het meest efficiënt zijn om het welzijn van de werknemers te verdedigen en te bevorderen. Sprekers zijn professoren, advocaten uit binnen- en buitenland, magistraten, geneesheren en vakbondsmensen.

Als buitenlandse sprekers verwelkomen we:

• Annie THÉBAUD-MONY, sociologe, ere-onderzoeksdirecteur van het Inserm (Institut National de la Santé et de la Recherche Médicale) en voorzitster van de vereniging “Henri Pézerat, santé, travail, environnement”,Parijs                                                                                                                    
• Vincent VIEILLE, advocaat aan de balie van Parijs en gewezen arbeidsinspecteur, over de processen ‘zelfdoding op het werk’ bij  France Télécom en Renault in Frankrijk, bibliografie                                                                                                                               
• Sergio BONETTO, advocaat aan de balie van Turijn, over de asbestprocessen in Italië

Wie is Sergio Bonetto?
Sergio Bonetto studeerde in 1973 af als jurist en is al meer dan twintig jaar advocaat in Turijn.
Hij is gespecialiseerd in arbeidsrecht en met name de bescherming van de werknemers in geval van ontslag, arbeidsongevallen of beroepsziekten. Tevens specialiseert hij zich in de bescherming van werknemers en burgers bij milieuverontreiniging door bedrijven. Tenslotte houdt hij zich bezig met vakbondsrecht en bescherming van werknemers ingeval faillissement. In december 2010 startte in Turijn het strafrechtelijk proces tegen Etex, Italiaanse dochter van de Belgische asbestfabrikant, Eternit. De advocaat van een groot deel van de burgerlijke partijen is Sergio Bonetto. De burgerlijke partijen zijn slachtoffers en familieleden van slachtoffers van de asbestfabriek van Etex in Casale Monferrato, een stadje op ongeveer 30 kilometer van Turijn. De slachtoffers krijgen vooral longvlieskanker (mesothelioom), een uiterst agressieve kanker, met een lange incubatietijd maar eens de ziekte zich manifesteert is men in de meeste gevallen binnen het jaar dood. Een remedie bestaat niet. Eén van de grote aanklachten tegen de leidinggevenden van de Etexfabriek en ook hun hiërarchische oversten uit België is het feit dat er weinig tot geen voorzorgsmaatregelen genomen werden om te vermijden dat werknemers of omwonenden niet zouden blootgesteld worden aan de asbest. Integendeel, het was een beleidsstrategie om de gevaren en risico’s zoveel mogelijk te ontkennen en het gebruik en bewerken van asbest te promoten. Dit strafrechtelijk proces heeft dus een enorm belang. Daar waar in andere landen zoals de Verenigde Staten reeds asbestfabrikanten veroordeeld werden, is Eternit in Europa nog steeds niet veroordeeld geweest.

Sergio Bonetto is ook de advocaat van de burgerlijke partijen in een zaak tegen de liftenfabrikalnt Thyssen Krupp in Turijn. In december 2007 zijn daar 7 werknemers levend verbrand. Ook hier doordat de leiding van de fabriek de veiligheidsvoorzorgen absoluut niet respecteerde en doordat de uitrusting van de machines en van de apparatuur erg verouderd was en niet meer voldeed aan de wettelijk vastgestelde normen.

ONLANGS VERSCHENEN IN DE PERS:

Knack, 16 februari 2011: 'Overtreding welzijnswet wordt nooit vervolgd'

Solidair, 17 februari 2011: 'Vandaag hebben 30 000 bedrijven zelfs geen preventieplan'

De Juristenkrant, 9 maart 2011: 'Welzijn op het werk, ook voer voor juristen'

Knack, 23 maart 2011: 'Welzijn op het werk 'internationaal strafhof voor asbest''

De Nieuwe Werker, 9 april 2011; 'Welzijn op het werk: de wetgeving hinkt achterop'