Er is sprake van een vluchtmisdrijf wanneer je bij een verkeersongeval als bestuurder doorrijdt om je aan de nodige vaststellingen te onttrekken. Dit is het geval als je zelf betrokken bent bij het ongeval of als je er de oorzaak of aanleiding van bent geweest, ook al ben jij zelf niet aansprakelijk voor dit ongeval. De wetgever wilde met dit misdrijf ervoor zorgen dat de precieze omstandigheden van een ongeval kunnen worden achterhaald, zoals de identificatie van de betrokken partijen, en dat alle nuttige vaststellingen op voertuigen en bestuurders kunnen worden gedaan.

De straffen op vluchtmisdrijf zijn hoog gelegd om ervoor te zorgen dat een dader die wegvlucht niet een minder zware straf zou krijgen dan iemand die ter plaatse blijft. Een dronken bestuurder bijvoorbeeld kan door weg te vluchten verhinderen dat de politie kan vaststellen dat hij dronken is, terwijl de politie dat wel kan doen bij een bestuurder die ter plaatse blijft.

De nodige vaststellingen slaan zowel op de schade van de aangereden voertuigen als op de technische staat en de uitrusting van deze voertuigen (werking van de lichten, staat van de banden), de identiteit en de toestand van de bestuurders (alcohol, drugs, vermoeidheid, leeftijd, rijbewijs, verzekering).

Let op: je kunt een vluchtmisdrijf plegen, zelfs indien je een naamkaartje aan de tegenpartij of getuigen hebt afgegeven. De nodige vaststellingen slaan immers niet alleen op de identiteit van de bestuurder.

Indien er geen gewonden zijn en er geen sprake is van dronkenschap, kunnen de betrokken partijen deze vaststellingen meestal zelf noteren, anders moet men op de komst van de politie wachten.

Zich onttrekken houdt wel in dat je wist dat er een aanrijding is geweest, anders kan je je niet willens en wetens verwijderen van de plaats van de aanrijding. Bovendien moet er sprake zijn van een bijzonder opzet: je moet niet alleen de plaats hebben verlaten, maar ook de bedoeling hebben gehad de vaststellingen te dwarsbomen.