In tegenstelling met het dringend ziekenvervoer (de dienst 100), bestaan er voor het niet-dringend ziekenvervoer geen wettelijke regels voor de tarieven. Voor de ambulances gelden enkel basisnormen inzake uitrusting.

Er wordt ook geen opleiding voorgeschreven voor het personeel. Daardoor kan zowat iedereen die dat wenst zich vestigen als ziekenvervoerder op de manier die hem het beste uitkomt. Jammer genoeg kunnen de ziekenvervoerders u dan ook om het even welke prijs aanrekenen.

We kunnen u wel enkele tips geven om toch een beetje controle te hebben over de kostprijs:

- Als het medisch niet noodzakelijk is dat je tijdens het vervoer moet liggen, zoek je beter een alternatief: eigen wagen, taxi, openbaar vervoer,...;

- Als je daarvoor zelf de tijd en de mogelijkheid hebt: overloop de lijst van de ziekenvervoerders in uw regio. U vindt de lijst in de Gouden Gids. Vergelijk de prijzen. Vraag in elk geval altijd hoeveel u voor het vervoer moet betalen, supplementen inbegrepen;

- Je kan ook contact opnemen met je ziekenfonds. Misschien hebben zij een samenwerkingsakkoord met een bepaalde ziekenvervoerder, waardoor de kostprijs beperkt blijft;

- Bekijk uw verzekeringspolissen. Misschien kunt u op basis van één van uw verzekeringen terugbetaling bekomen;

- Bestel ten minste een dag op voorhand de ambulance. Hoe later u de bestelling doorgeeft, hoe hoger de kostprijs;

- Bestudeer steeds de factuur. Aanvaard geen onduidelijke factuur;

- Controleer de de algemene voorwaarden op de factuur om extra kosten te vermijden.

En dan nog dit: een factuur voor ziekenvervoer die meer dan twee jaar na het einde van de maand waarin het vervoer plaatsvond wordt aangeboden, is verjaard (artikel 2277 Burgerlijk Wetboek) en hoeft dus niet meer betaald te worden. Laat dit de ziekenvervoerder per aangetekend schrijven weten.