De opvangcrisis blijft duren ondanks de veelvuldige veroordelingen van Fedasil

Op 30 april 2009 veroordeelde de voorzitster van de Arbeidsrechtbank te Brussel Fedasil tot het onmiddellijk voorzien van slaapplaats aan 12 asielzoekers en dit in menswaardige omstandigheden en onder straffe van een dwangsom.

De voorzitster stelde onder andere in de beschikking : “Asielzoekers verplichten om op straat te leven zonder hen een correct alternatief te bieden, lijkt bovendien op een onmenselijke en vernederende behandeling strijdig met artikel 3 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en is onverenigbaar met de opdracht van een openbare dienst als Fedasil …”.
 
>> Zie de eerste veroordeling op eenzijdig verzoekschrift voor asielzoekers
 
Sinds deze eerste veroordelingen op eenzijdig verzoekschrift werd Fedasil nog veelvuldig veroordeeld en dat voor het voorzien van materiële opvang aan asielzoekers alsook aan illegale families met minderjarige kinderen. 
 
>> Zie de beschikking in kortgeding voor illegale families met minderjarige kinderen
 
Fedasil zelf tekende derdenverzet aan tegen de beschikkingen op eenzijdig verzoekschrift. Na tegensprekelijke debatten bevestigde de voorzitter van de arbeidsrechtbank te Brussel de eerdere rechtspraak. 
 
>> Zie de kortgeding beschikking na derdenverzet
 
Ook het omzendschrijven van Fedasil over de nieuwe E.U. onderdanen, die zogezegd vanaf 1 mei 2009 automatisch legaal werden en dus geen recht meer zouden hebben op materiële steun, werd verworpen. In een vonnis beveelt de Arbeidsrechtbank voorlopige maatregelen op basis van artikel 19 Ger. Wb.  De Arbeidsrechtbank aanvaardt dat de E.U. onderdanen eerst een “Bijlage 19” moeten hebben en dat hen een redelijke termijn moet gegeven worden om het centrum te verlaten. 
 
>> Zie het vonnis van de Arbeidsrechtbank
 
In bepaalde vonnissen werd er ook verbod opgelegd aan Fedasil om mensen uit de centra te verwijderen.  
 
Spijtig genoeg hebben de vele strenge veroordelingen Fedasil en de Regering nog niet op andere gedachten gebracht. De 1000 mensen die in een hotel verblijven moeten niet meer op straat slapen, doch krijgen geen medische, administratieve of juridische begeleiding. Mensen die dringende medische hulp nodig hebben worden dikwijls niet geholpen. 
 
Mensen die geregulariseerd zijn of mensen die aan een OCMW worden toegewezen omwille van een lang lopende procedure vinden dikwijls geen woning en worden toch verplicht om de centra te verlaten. 
 
Het lijkt ons dat aan menselijkheid en doortastendheid ontbreekt in de aanpak van de vele problemen die zich aandienen. Wij blijven alvast alert om, eventueel via de rechtbank, de mensen en hun hulpverleners bij te staan. Hopelijk zal de regularisatiecampagne snel en efficiënt verlopen zodat er een einde kan komen aan veel menselijk leed. Wordt vervolgd.